W naszej ocenie nie istnieją ogólnie rzecz ujmując silne i słabe cechy poszczególnych metod wyceny. Wszystko zależy od określonego przypadku i warunków informacyjnych. 

Należy brać pod uwagę przedmiot i cel wyceny, rodzaj i cechy transakcji, pola eksploatacji dóbr niematerialnych, role dóbr niematerialnych w procesie generowania wartości dodanej, portfel pozostałych rzeczowych i niematerialnych aktywów, strategię biznesowa itp.

Określona metoda wyceny może być zatem odpowiednia lub nieodpowiednia. Jeżeli dwie lub trzy metody wyceny mogą być zastosowane, nie ma przesłanek że należy wybrać jedną z nich i odrzucić pozostałe.  Szczególnie gdy zastosowanie kilku metod pozwala na ocenę wartości z różnych punktów widzenia (np:  z uwagi inne podstawy teoretyczne i możliwość pozyskania danych). Takie podejście pozwala na redukcję ryzyka popełnienia istotnego błędu.

Ograniczenie do stosowania jednej metody wyceny powoduje utratę szansy na weryfikację wyniku wyceny. Druga metoda wyceny może służyć jako sposób weryfikacji wyniku uzyskanego metodą uznaną jako podstawowa.

Stwierdzenie że zaakceptowane metody są porównywalnie wiarygodne powinno prowadzić do rekomendacji w formie przedziału liczbowego ograniczonego przez wyniki uzyskane tymi metodami. W przypadku zastosowania modeli  stochastycznych i analizy symulacyjnej jako narzędzia różnych metod wyceny, wyniki uzyskane tymi metodami mogą zostać ustalone za pomocą mediany rozkładów wartości, uzyskanych tymi metodami. W takim przypadku współczynniki zmienności rozkładów mogą być użyte do oceny stopnia niepewności rezultatów uzyskanych tymi metodami. Wskaźnik tego rodzaju odzwierciedla poziom niepewności (miara ryzyka). Informacja charakteryzująca zmienność założeń modelu wyceny. 

W praktyce, w wielu przypadkach wyceny dóbr niematerialnych zastosowanie różnych metod wyceny ujawnia różne aspekty oceny wartości ekonomicznej związanej z posiadaniem i stosowaniem tych aktywów. Powinno się stosować więcej niż jedną metodę wyceny w celu redukcji istotnego ryzyka (to się zwykle wiąże z większym kosztem wyceny).

 Zastosowanie kilku metod wyceny jest naturalne i praktykowane w przypadku wyceny dla potrzeb transakcyjnych . Szczególnie gdy trzeba ustalić przedział wartości w którym niepowiązane podmiotu poszukują ceny transakcyjnej i formułują kluczowe argumenty negocjacyjne, co jest widocznie zgodne z zasada Arm's Length.